Toon onbeantwoorde berichten | Toon actieve onderwerpen Het is nu 17 okt 2018, 17:08



Antwoord op onderwerp  [ 7 berichten ] 
Hé scheids. Je bang voor mij, hé? 
Auteur Bericht
Pierluigi Collina

Geregistreerd: 18 sep 2006, 19:28
Berichten: 6147
Woonplaats: Amsterdam
Bericht Hé scheids. Je bang voor mij, hé?
Hé scheids. Je bent bang voor mij, hè?

Bron:@Trouw.nl


- geweld langs de lijn
Het is de zoveelste keer dat een scheidsrechter na een wedstrijd in elkaar wordt geslagen. Dit keer is het mijn vader.

Ze zouden jou van je motor af moeten schoppen', zegt een man met een rode muts tegen mijn vader in de bestuurskamer van de Noord-Brabantse voetbalclub vv De Fendert. Woest kijkt hij naar mijn pa, die net een wedstrijd heeft gefloten. 'Heeft u hier iets in de bestuurskamer te zoeken?' vraagt mijn vader rustig. Daarna stuurt een bestuurslid de man weg. Een vreemde, onbeschofte actie van een rare snuiter, denkt mijn vader. Zoals je als scheidsrechter helaas wel vaker meemaakt, op en naast het veld. De man had als supporter langs de kant gestaan. Blijkbaar had hij zich kapot geërgerd aan de beslissingen van de scheidsrechter.

Mijn vader schenkt er verder geen aandacht meer aan en gaat douchen. Daarna loopt hij naar de parkeerplaats en stapt op zijn motor. Dan duikt tussen de geparkeerde auto's de man met de rode muts op. Als een rugbyer rent hij op mijn vader af en ramt hem vanaf de zijkant. Hij en zijn motor vallen op de grond.

Mijn vader probeert op te staan, maar de man begint hem meteen te slaan en te schoppen. Door de vuistenregen schiet de onderkant van zijn helm los. Met armen en benen probeert mijn vader, liggend op de grond, de slagen af te weren. Dat lukt niet goed: de man raakt hem meerdere keren in zijn gezicht en buik. Terugslaan komt niet bij mijn pa op. Hij verafschuwt elke vorm van geweld. Iemand anders kwaad doen zit niet in hem. Zelfs niet als hij wordt aangevallen. De man met de rode muts stopt pas als mijn vader heel hard om hulp roept. Daarna rent hij hard weg. Mijn vader heeft overal pijn. Bloed stroomt uit een snee in zijn gezwollen lip. Zijn gezicht zit onder de schrammen en zijn ribben zijn zwaar gekneusd. Hij strompelt naar de kantine van vv De Fendert en roept dat ze onmiddellijk de politie en een ambulance moeten bellen. Pas na enig aandringen gebeurt dat.

Nog diezelfde avond wordt de man met de rode muts door de politie gevonden, meegenomen en ondervraagd. Nadat hij mijn vader in elkaar had geslagen, is hij naar een snackbar gegaan om patat te halen voor zijn kinderen. Agenten zien dat hij schrammen heeft op zijn vuisten.

Daarna verschijnen de eerste stukjes on-line en in kranten over de mishandeling. Op sociale media wordt verontwaardigd gereageerd. Maar niemand is die dag zo boos als ik. Als ik mijn vader zie, zit hij onder de blauwe plekken en schrammen. Zijn onderlip is een keer zo dik als normaal. Maar het meest schrik ik ervan hoe angstig hij is. Mijn vader, motorrijder met een stoere baard, is een nuchtere man. Hem krijg je niet snel gek. Maar nu is hij bang. Natuurlijk doet hij net alsof alles normaal is, hij probeert grapjes te maken. Maar ik zie de angst in zijn ogen.

Ik ben een dag na de mishandeling op bezoek bij mijn ouders als de deurbel gaat. Mijn moeder gaat naar de intercom. 'Het is een onbekende man', zegt ze en laat hem toch direct binnen in het appartementencomplex. Mijn vader schrikt. Zou het die vent weer zijn? Heeft hij gevonden waar hij woont? Komt hij het karwei afmaken?

Mijn ouders vragen of ik onze deur open wil doen. Even later laat ik een man binnen met een bos bloemen. Nee, het is niet diegene die mijn vader aanviel. Van hem horen we helemaal niks. De bloemen zijn van de scheidsrechtersvereniging, de man komt langs om ons een hart onder de riem te steken. Het is de zoveelste keer dat een scheidsrechter in elkaar is geslagen en dit keer is het mijn vader.

Mijn pa is niet zo'n prater, maar de weken nadat hij is mishandeld, vertelt hij aan vrienden en familie wat er met hem is gebeurd. Daar ben ik misschien wel het trotst op. Hij verschuilt zich niet, kropt het niet op, geeft het toe als hij er last van heeft.

Ik vind het verschrikkelijk dat mijn vader is mishandeld, maar wat het nog erger maakt: het gebeurde na een voetbalwedstrijd. Stapelgek is hij op dat spelletje. Hij groeide op in Groningen met de bal aan zijn voet, hij had veel talent. Jarenlang speelde hij in de hoogste amateurcompetities bij GRC Groningen. Zijn trainer was een tijd lang Martin Koeman, de vader van Ronald en Erwin met wie hij geregeld een balletje trapte en bij wie hij ook thuiskwam.

Hij voetbalde door tot hij door diabetes geen gevoel meer in zijn voeten had. Ballen sprongen plots van zijn schoen, alsof hij een beginner was. Omdat hij geen afscheid van de sport wilde nemen, werd hij scheidsrechter.

Ik erfde zijn fascinatie, ging ook al jong voetballen en was verliefd op de bal. Ik wist als kleine jongen niet beter dan dat mijn vader onze trainingen verzorgde, meeging als begeleider naar thuis- en uitwedstrijden en ook nog de penningmeester was van veel clubs waar we speelden. Hij was nooit fanatiek langs de kant. 'Voetballen is plezier maken', zei hij altijd. 'Wat is er mooier dan tegen een bal trappen?'

Dat plezier verloor ik naarmate ik ouder werd. Niet door het spelletje, want ik bleef verliefd op de bal, maar door de haat op en om het veld. Ik werd gek van het agressieve gedrag van ouders langs de kant, maar ook van teamgenoten en tegenstanders. Vanaf mijn twaalfde was er vrijwel elke maand wel een vechtpartij op of naast het veld. Neem die wedstrijd tegen een club uit Assen. Ik was verdediger en pakte de bal af van een aanvaller. 'Doe je dat nog een keer dan sla ik je op je bek', zei de linksbuiten tegen mij. Daarna werd ik toevallig, en tot mijn eigen opluchting, gewisseld. Ik werd vervangen door een teamgenoot die een echte vechtersbaas was en het duurde nog geen vijf minuten of mijn teamgenoot sloeg de jongen in zijn gezicht.

Een andere keer gingen drie ploeggenoten in de rust met de scheidsrechter mee zijn kleedkamer in. Hij floot vrijwel alles tegen ons in de eerste helft. De tweede helft was hij plots zeer partijdig voor ons. De vader van een teamgenoot werd lange tijd geschorst omdat hij een scheidsrechter had aangevallen.

Onze coach benadrukte regelmatig dat je goede spelers hard onderuit moest schoppen om ze uit de wedstrijd te halen. Het regende rode kaarten, vaak werden die niet eens gemeld bij de KNVB, consequenties waren er nauwelijks.

Ik had er steeds minder lol in. Met mijn vader sprak ik hier nooit over. In die tijd ging hij minder mee naar mijn wedstrijden en bovendien is hij niet zo'n prater. Op mijn vijftiende besloot ik mijn voetbalschoenen aan de wilgen te hangen en sindsdien heb ik nooit meer aan een wedstrijd meegedaan. Voetbal werd iets om naar te kijken, op tv.

Dit was in de jaren tachtig en negentig in Groningen en Drenthe. Ik zag toen al hoe verrot het spelletje was geworden. Voetbalgeweld is niet iets van de laatste jaren. Veel te lang is agressie op of naast het veld oogluikend toegestaan. Je kunt onmogelijk nog stellen dat dit allemaal incidenten zijn die op zichzelf staan. Het absolute dieptepunt was in 2012. Toen overleed een grensrechter na een mishandeling door jongens van 15 en 16 jaar oud. Nu denk ik: dat had mijn vader ook kunnen overkomen.

Waarom wordt zo'n mooie sport zo vergald door agressie en geweld? De man die mijn vader mishandelde, staat niet alleen. Het wordt tijd dat er harder wordt opgetreden. Niet alleen door de KNVB en het openbaar ministerie, maar ook door spelers en mensen langs de lijn. Spreek de voetballers die schelden, bedreigen en agressief zijn in je eigen team aan. En doe dit ook bij mensen die langs de kant tieren. Gelukkig grijpt de KNVB al hard in. De man die mijn vader aanviel, bleek ook nog jeugdleider te zijn en is levenslang geschorst. Ook de rechter strafte hem. Hij werd veroordeeld tot een taakstraf van honderd uur. Wat steekt, is dat hij tot het eind bleef ontkennen. Nee, hij kon zich niets meer herinneren van wat er was gebeurd. Hij hield een slap verhaal: dat hij te veel had gedronken en eigenlijk heel aardig is. En het viel allemaal wel mee met mijn vader, durfde hij er nog aan toe te voegen.

De rechter maakte daar gelukkig korte metten mee.

Nadat hij het laatste woord had gesproken, waren we opgelucht dat de man was veroordeeld. Na afloop bleven mijn vader, een goede vriend van hem en ik nog in de rechtszaal zitten. Ineens kwam de man op ons afgestapt. Mijn vader verstarde. De man stak zijn hand uit en mompelde: 'Ik weet niet waarom, maar ik bied dan maar mijn excuses aan.' Mijn vader wist niet goed hoe hij moest reageren, maar schudde uiteindelijk de hand. Ik moest me inhouden om de man niet aan te vliegen. Hij had mijn vader geschopt en geslagen terwijl hij weerloos op de grond lag. Hij ontkende tot op het allerlaatste moment, bagatelliseerde wat er was gebeurd en bood op een ridicule manier zijn excuses aan.

Ik had mijn vader al eerder moeten beloven hem niks aan te doen, want mijn eerste reactie was om in de auto te stappen en hem te bezoeken. 'Ik wil niet dat jij net zo doet als hij', zei mij vader. 'Ik wil niet dat je hem slaat.' Dat respecteer ik meer dan de woede die ik nog altijd voel.

Mijn vader fluit weer. De eerste wedstrijd dat hij weer scheidsrechter was, ging ik mee. Ik merkte dat hij gespannen was, omdat hij zijn schoenveters twee keer vast moest maken en steeds aan zijn shirtje frunnikte voordat hij het veld op ging. Toen de wedstrijd begon, zag je niks meer aan hem. Hij bestrafte gewoon overtredingen. Natuurlijk was er af en toe wat gemopper op het veld. Maar er werden ook geintjes gemaakt, er waren overtredingen en mooie doelpunten. Terwijl ik daar langs de kant zat, genoot ik van het spel en van mijn vader die daar toch maar mooi weer stond. Ik was ontzettend trots, dat hij zich dat plezier niet laat ontnemen.

Een paar weken later belt mijn vader op. Hij had net een wedstrijd gefloten. Na afloop was er een man op hem af komen stormen. Een supporter van achter in de zeventig. Mijn vader had direct gevraagd of iemand van het bestuur van de thuisclub met hem mee wilde lopen. Dat heeft hij wel geleerd van wat er eerder gebeurde. De oude man bleef hem maar naroepen: 'Je bent bang voor mij, hè? Heb je hulp nodig? Kun je het soms niet alleen af?'

Als die man dit leest, zal hij waarschijnlijk denken: zo erg was het toch niet. Of hij zal zich een beetje schamen dat hij iets te ver ging. Maar waarom zou je in hemelsnaam zo tegen een scheidsrechter uitvallen tijdens of na een wedstrijd? Zonder scheidsrechter kan er niet eens worden gevoetbald.

Terugslaan komt niet bij mijn pa op. Hij verafschuwt elke vorm van geweld

De dader zegt dat hij eigenlijk heel aardig is. En dat het wel meeviel met mijn vader


Bron:@Trouw.nl




Sportgroetend Indian Jerry


20 nov 2016, 00:17
Profiel
KNVB Scheidsrechter

Geregistreerd: 31 maart 2013, 20:27
Berichten: 118
Bericht Re: Hé scheids. Je bang voor mij, hé?
Mooi stukje, moet meer aandacht komen voor agressie en geweld.


KNVB moet bij de kleinste vorm van geweld meteen levenslang schorsen. Zero Tolerance beleid voeren.
Zowel voor spelers maar ook voor supporters.
Ook bij bedreiging of belediging keihard straffen.
Durf te wedden dat het dan minder vaak voorkomt.

_________________
Pas de amusement, pas de compétition, pas de samedi après-midi: sans l'arbitrage


20 nov 2016, 18:45
Profiel
Scheidsrechter op B-lijst

Geregistreerd: 30 jun 2016, 17:27
Berichten: 264
Woonplaats: zoetermeer
District: west2
Groep: so3
Bericht Re: Hé scheids. Je bang voor mij, hé?
echt een mooi stukje
en ben het met de vorige schrijver eens
keihard straffen.
happy fluiter


20 nov 2016, 19:33
Profiel
Scheidsrechter op B-lijst

Geregistreerd: 06 sep 2013, 16:32
Berichten: 243
District: West2
Groep: AV4 Za
Bericht Re: Hé scheids. Je bang voor mij, hé?
Wij moeten eigenlijk toch wel heel erg gek zijn op het spelletje he, als je dit leest. Iedere zaterdag ga je op pad met het risico klappen te vangen. Zelf voel ik het niet zo en denk ik er niet bij na dat dat kan gebeuren. Gelukkig maar denk ik, anders gaat het plezier er snel af. Ik denk dat de KNVB genoeg doet om dit uit te bannen, maar dat de samenleving zo verrot is dat dit gewoon gebeurd. Dit kun je als KNVB niet voorkomen.


21 nov 2016, 13:50
Profiel
Pierluigi Collina

Geregistreerd: 15 mei 2013, 15:00
Berichten: 1539
Woonplaats: Almere
District: West 1
Groep: JC Za + G Zo
Bericht Re: Hé scheids. Je bang voor mij, hé?
Tim_68 schreef:
Wij moeten eigenlijk toch wel heel erg gek zijn op het spelletje he, als je dit leest. Iedere zaterdag ga je op pad met het risico klappen te vangen. Zelf voel ik het niet zo en denk ik er niet bij na dat dat kan gebeuren. Gelukkig maar denk ik, anders gaat het plezier er snel af. Ik denk dat de KNVB genoeg doet om dit uit te bannen, maar dat de samenleving zo verrot is dat dit gewoon gebeurd. Dit kun je als KNVB niet voorkomen.


Elke keer als je in je auto stapt neem je ook een risico dat je niet veilig aankomt, leven brengt nu eenmaal risico's met zich mee. Die risico's zijn er, ze in leren schatten en er mee leren omgaan is wel iets waar ik een taak voor de KNVB zie. Denk dat daar met de mogelijkheden van tegenwoordig met bijvoorbeeld e-learning er veel meer gedaan zou kunnen worden door de bond. De nieuwste module weerbaarheid via voetbal.nl is een goede stap maar nog wel heel beperkt.

Als je er voor kiest om scheidsrechter te worden weet je dat je heel vaak mensen hebt die het niet met je eens zijn en dat dit risico's met zich mee brengt. Dat er mensen zijn die dan denken dat dit ze het recht geeft om aan je te zitten is wel een ander verhaal natuurlijk.

Ik heb makkelijk praten want heb dit zelf nog niet meegemaakt, wel heb ik van scheidsrechters gehoord die het mee hebben gemaakt dat ze hun auto zo parkeren dat ze heel snel weg kunnen rijden. Of erger, die hun autosleutel in hun sok doen....voor het geval dat.

_________________
MrWrong is always right.... ;-)

Omdat scheidsrechter zijn naast een hobby ook een vak is, en vakkennis kun je trainen waarmee je ook je eigen prestaties verbetert.
Like de pagina om op de hoogte te blijven: https://www.facebook.com/scheidsrechtersvak/


21 nov 2016, 14:18
Profiel
Scheidsrechter op B-lijst

Geregistreerd: 06 sep 2013, 16:32
Berichten: 243
District: West2
Groep: AV4 Za
Bericht Re: Hé scheids. Je bang voor mij, hé?
Citaat:
wel heb ik van scheidsrechters gehoord die het mee hebben gemaakt dat ze hun auto zo parkeren dat ze heel snel weg kunnen rijden. Of erger, die hun autosleutel in hun sok doen....voor het geval dat


Nou als ik zo naar mijn wedstrijd moet zou ik er niet eens aan beginnen. ook ik heb het (gelukkig nog) niet meegemaakt dus ook voor mij makkelijk praten. En idd, je wordt geen SR om alleen maar complimenten te krijgen. Ik vind zelfs een beetje weerstand er wel bij horen; wat emotie, wat beleving. Alles binnen de perken natuurlijk. Anders wordt het allemaal zo saai, een wedstrijd tussen ideale schoonzonen hoeft voor mij ook niet.
Maar bovenstaand verhaal is natuurlijk het laatste wat je wilt.


21 nov 2016, 16:00
Profiel
Pierluigi Collina

Geregistreerd: 21 okt 2008, 11:30
Berichten: 4727
District: Noord
Bericht Re: Hé scheids. Je bang voor mij, hé?
Ik lees het nu pas maar weet wel hoe het is wat deze beste man is overkomen. Ik heb het jaren terug zelf ook eens meegemaakt en dan is het fluiten en leiden van wedstrijden niet meer zo vanzelfsprekend als normaal.

_________________
Fluiten blijft mensenwerk al weten de meesten niet dat scheidsrechters ook mensen zijn


09 feb 2017, 16:09
Profiel
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Antwoord op onderwerp   [ 7 berichten ] 

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 6 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen
Je mag geen bijlagen toevoegen in dit forum

Zoek naar:
Ga naar:  
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group.
Designed by ST Software for PTF.
phpBB.nl Vertaling